David van Dijk

De eerste goeie dag deze week, een perfecte dag om naar een dierentuin te gaan. De keuze was gevallen op de Apenheul in Apeldoorn. Dit is tevens Luuk's eerste dierentuin die hij bewust meemaakt. De vorige heeft ie 80% van de tijd slapend doorgebracht. Die kleine man is echt absoluut nergens bang voor. Doodshoofdaapjes die zijn kinderwagen overnemen staat ie gewoon lachend aan te kijken. Sommige achtervolgde hij zelfs op de grond. Hij heeft zelfs een groot deel van de tijd zelf door het park gehobbeld. Apart was dat hij meer naar de affiches van apen zat te kijken dan de apen zelf.

Afgelopen zondag lekker een dagje weggeweest naar het Dolfinarium. Laatste keer dat ik daar geweest was, was ik waarschijnlijk niet veel groter dan Luuk. De vorige dierentuin was niet zo'n succes met Luuk, niet omdat hij het niet leuk vond maar meer omdat hij daar tweederde van de tijd doorheen geslapen heeft. Dat heeft ie nu anders gedaan. Hij heeft het netjes de hele dag volgehouden tot de laatste show om half vijf. Dat was binnen en toen daar de lampen uitgingen dacht meneertje even lekker te kunnen pitten in de armen van opa. Zo gezegd zo gedaan, meneertje lag al snel te slapen.

Ziek! Hij is voor het eerst in zijn leven ziek. Klinkt zo mooi, voor het eerst in zijn leven. Jammer dat het dat weer ziek moet zijn. Maar toch, hij is het geworden. Verkouden vooral, veel hoesten en af en toe wat overgeven. Vooral op het bed dat pappa en mamma net verschoond hebben omdat je er de vorige keer al op gekotst had. Ondanks alles blijft ie, tussen het hoesten door, vrolijk door praten en lachen. Wat een kereltje toch.

Going out with a bang, letterlijk dan. Oud en nieuw, een tijd waarin grote jongens weer klein worden zodra ze vuurwerk in hun handen krijgen. Dit jaar gezellig bij vrienden geweest mede ook omdat het bij ons in de straat vrij rustig blijft en we meestel de enige zijn met wat vuurwerk. Voor een paar euro per persoon hebben we wat vuurwerk gehaald en afgestoken. Het meeste knalwerk al voor 12 uur. Op flickr heb ik wat foto's staan van het vuurwerk en de avond zelf. Een mooi moment om de fisheye-lens weer even van stal te halen. Nooit gedacht dat ik zoveel plezier van die lens zou hebben.