Wat zat er in die spuiten?

Vandaag was het weer zover, prikjes voor Luuk. De derde keer dit jaar. Tot elf maanden heeft hij er nu genoeg gehad. Elke keer weer vrezen we het ergste. Je hoort overal, nu gaat ie heel ziek worden. Tja, dat horen we elke keer en elke keer was het loos alarm. Maar vandaag spant toch wel de kroon. In plaats van ziek, zwak en misselijk is het extreem vrolijk. Hij begint nu door te krijgen dat, wanneer hij schreeuwt, hij het ook echt zelf is. Zelfbewustzijn op het hoogste niveau. Begin te twijfelen over wat er in de spuiten zat wat ze hem vanmiddag gaven, lijkt wel speed ofzo. Dat het een draaikont is wisten we al. Nu brengt hij het ook in de praktijk, draaien om zijn as. Lukt nog niet helemaal, dat verdraaide armpje zit in de weg.

Hij is ook stevig gegroeid. Vijf centimeter in vier weken, dat is behoorlijk. Het lijkt op een groeispurt want zijn gewicht is in verhouding afgenomen. De schatting vandaag was dat hij later wel 1.90 meter zou kunnen worden. Dat is gewoon groter dan zijn pappa. Welliswaar met maar twee centimeter maar toch. Blij dat hij de eer van het langste volk ter wereld instand houdt.